Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Εδώ σε θέλω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα

Υπάρχουν αυτοί που ασχολούνται με επέτειους διακαώς και μονίμως. Υπάρχουν κι άλλοι που τιμούν αγώνες, θυσίες, ανθρώπους, αλλά εστιάζουν περισσότερο στο παρόν και ιδίως στην διαμόρφωση του μέλλοντος.

Και για να γίνω πιο σαφής: μου ασχολείστε σήμερα με τα γεννητούρια του ΠΑΣΟΚ κι εν μέρει δικαιολογημένα, αλλά αφήστε κι εμάς να ασχολούμαστε με μια πιθανη ενεργοποιηση QE στην ευρωζωνη το προσεχές διαστημα, το κατακρεουργημένο και κουτσουρεμένο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που πρόσφατα ψηφίστηκε επί της αρχής, τα stress tests των τραπεζων, τα σενάρια για το κοστος εξυπηρετησης του χρεους, την επερχόμενη συνταγματικη αναθεώρηση, το εξαιρετικά πιθανό ενδεχόμενο αλλαγης του τροπου υπολογισμου του ΑΕΠ στην ευρωζωνη, την άνοδο της ακροδεξιάς στη Γερμανία, τα ανησυχητικά σημάδια του δεξιου εξτρεμισμού στις σκανδιναβικές χώρες, την έντονη συζήτηση για την πολυπολιτισμικότητα στις δυτικές κοινωνίες και την ISIS, την διαμόρφωση σοσιαλδημοκρατικου πόλου κάποια στιγμή στην Ελλάδα, τις διενέξεις για τη συνεργασία φιλελεύθερων, σοσιαλδημοκρατών, πρασίνων σε ένα ευρύτερο διεθνές πλαίσιο.

Ο κατάλογος μακρύς.

Συγγνώμη, λοιπόν, που δεν μπορούμε, ορισμένοι, να συμμετέχουμε σε πανηγυρισμούς και τυμπανοκρουσίες. Αντιλαμβανόμαστε την ιστορική σημασία, δεν την υποτιμούμε επ' ουδενί, αλλά η ιστορία πρέπει να έχει συνέχεια φίλτατοι και να μην πιάνει διαρκώς αράχνες. Διαφορετικά μοιρολατρούμε, αν όχι εθελοτυφλούμε.

Περιμένουμε να ακούσουμε τι γίνεται από 'δω και μπρος, όχι τι, πώς, γιατί, με ποιούς έγινε, ό,τι έγινε. Χιλιοειπωμένα ολα αυτά απο 1.000.000 μπάντες. Από τούδε και στο εξής τι; Κοινώς: εδώ σε θέλω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα.